પક્ષીઓ અને મૂર્ખ વાંદરાઓ

child story

નદીના કિનારે એક વિશાળ વૃક્ષ હતું. ઘણા પક્ષીઓ તેની ડાળીઓ પર માળો બનાવીને રહેતા હતા. ઝાડની ગાઢ શાખાઓ તેમને વરસાદના ટીપાં અને સૂર્યપ્રકાશથી સુરક્ષિત કરતી હતી.

એક દિવસ આકાશ વાદળછાયું થઈ ગયું અને થોડી જ વારમાં ભારે વરસાદ પડવા લાગ્યો. પક્ષીઓ તેમના માળામાં સંતાઈ ગયા. ઝાડની આસપાસ રમતા કેટલાક વાંદરાઓ પાણીથી ભીના થઈ ગયા અને ઝાડ નીચે બેઠેલા દરેક લોકો ઠંડીથી ધ્રૂજવા લાગ્યા.

તેમને જોઈને એક પક્ષીએ કહ્યું- પ્રિય ભાઈઓ! જો તમે અમારા જેવું ઘર બનાવ્યું હોત તો શિયાળામાં તમને આટલું સહન ન કરવું પડત. અમે નાના હોવા છતાં, અમે અમારી ચાંચ વડે માળો માટે સ્ટ્રો એકત્રિત કરીએ છીએ. ભગવાને તમને બે હાથ અને પગ આપ્યા છે, તમે સરળતાથી તમારું ઘર બનાવી શકો છો. તે તમને શિયાળાની ગરમી અને સૂર્યથી બચાવે છે.

વાંદરાઓને પક્ષીની આ સલાહ પસંદ ન આવી. તેઓ ચિડાઈ ગયા અને વિચાર્યું કે પક્ષીઓ તેમની મજાક ઉડાવી રહ્યા છે. તે વિચારીને ગુસ્સે થવા લાગ્યો કે આ નાના જીવો આપણી મજાક ઉડાવે છે અને અમને પાઠ ભણાવશે કારણ કે તેમનું પોતાનું ઘર છે. તેમાંથી એકે કહ્યું- વરસાદ બંધ થવા દો, અમે તમને કહીશું કે અમે અમારું ઘર કેવી રીતે બનાવીએ છીએ.

વરસાદ બંધ થતાં જ વાંદરાઓ ઝાડ પર ચઢી ગયા અને પક્ષીઓના બધા માળાઓ તોડી નાખ્યા. તેઓએ તેમના ઇંડા તોડી નાખ્યા અને નાના પંખીઓને ઝાડ પરથી ધકેલી દીધા.

વાંદરાઓનું આવું વર્તન જોઈને બિચારા પંખીઓ દંગ રહી ગયા. તેઓ અહીં અને ત્યાં ઉડવા લાગ્યા. તેણે પસ્તાવો કર્યો અને સમજાયું કે તેણે મૂર્ખ વાંદરાઓને સલાહ ન આપવી જોઈએ.

પાઠ:- પૂછ્યા સિવાય કોઈ સલાહ ન આપો.